هزاران هزار نشانه و سمبل انتخاب های ما را در زندگی روزمره هدایت می کنند. این سمبل ها و نشانه ها و حتی کهن الگوها، چه تشخیصشان بدهیم چه نه، یکی از کلیدی ترین راه های متمدن شدن ما و رفتار کردن ما بر اساس عرف جامعه است. ما، صرفنظر از نژاد، فرهنگ یا مذهبمان، وقتی به یکسری نشانه ها و سمبل ها روبه رو می شویم، تمایل پیدا می کنیم که به یک طریق خاص عمل کنیم. بعضی از این شرطی کردن ها جهانی و بسیار مفید هستند--به علائم راهنمایی-رانندگی توجه کنید که چطور به کنترل ترافیک کمک می کند—بدون آنها هرج و مرج و آشفتگی اتفاق می افتد. اگر توجه کنیم، علائم و سمبل ها درست مثل علائم راهنمایی رانندگی ما را هدایت می کنند. به ما کمک می کنند انتخاب های درستی داشته باشیم و از بروز آشفتگی و هرج و مرج در زندگی خود جلوگیری کنیم. بسیاری از مفاهیم مربوط به علائم و سمبل ها زبان جهانی دارند و درنتیجه هرکدام تفاسیر سنتی خود را دارند. اما به یاد داشته باشید که درست مثل هرکدام از ما که منحصربه فرد هستیم، برخی علائم و سمبل ها هم خاص و منحصربه فرد هستند و آن مفهوم فقط "خاص" خودِ ماست. مثال آن می تواند شخصی که در تمام طول عمر خود خوابهایی بسیار روشن و الهام بخش می دید. برای او، درو کردن کشتزارهای سبز همیشه به معنی مرگ یکی از فامیل و آشنایان در آینده نزدیک بود. علائم و نشانه ها علائم معمولاً (نه همیشه) ملایم اند و تهاجمی نیستند. آنها ذاتاً نیازمند واکنش و پاسخ نیستند و به انجام عملی هدایتمان نمی کنند. از طریق آنها پیشنهادی برای تغییر رویه مان دریافت می کنیم. اینجا جایی است که هوش شهودی ما در درک نحوه اعمال این پیامها و مفاهیم در زندگیمان، موثرتر است. سمبل ها سمبل ها مثل اعداد زبانی خاص خود شده اند. اعداد بر موانع زبانی غلبه می کنند و بدون درنظر گرفتن نژاد، فرهنگ یا زبان ما، عنصری لازم در زندگیمان به شمار می روند. برای مثال، همه باید معنی اصلی اعداد را برای کنترل کارها و امور شخصی خود بدانند. این مسئله درمورد حروف الفبا، اسمی که به رنگ ها نسبت داده ایم، و بسیاری از ساده ترین سمبل های زندگی نیز به همین شکل است. از زمانهای قدیم ما تقریباً برای هر چیزی در دنیا یک مفهوم یا سمبل تعیین می کردیم. فکر می کنم اولین بار این اتفاق زمانی افتاد که حضرت آدم برای حیوانات اسم انتخاب کرد. گفته می شود که او اینکار را براساس انرژی که از هر کدام از آنها می گرفت انجام داده است. این همان کاری است که سمبل ها برای ما انجام می دهند—به ما می گویند یک شیء یا یک اتفاق چیست، هدفش چیست و چطور باید با آن برخورد کرد. اکثر سمبل ها و علامت ها، مثل علامت ایست، در یک محل خاص، یک معنای خاص دارند . سایر آنها مثل یک علامت پیشگویی کننده برحسب موقعیتی که در آن ظاهر می شود، مفهومی عمیقتر و وسیعتر دارند. و مثلاً سمبل هایی که در خوابهای ما یا مدیتیشن ظاهر می شوند یا در محیط اطرافمان تکرار می شوند حاوی پیامهایی هستند که فقط از طریق درک عمیق از علائم و سمبل ها اقتباس می شوند. کهن الگو چیست؟ کارل یونگ اولین کسی بود که مفهوم کهن الگو و معنای آن در زندگی ما را تعریف کرد اما این کهن الگوها، چه نشاندهنده شخصیت های خاصی در زندگی ما باشند یا رویدادهای خاص، از همان ابتدا با ما بوده اند. اسطوره شناسی آکنده از شخصیت ها و رویدادهای اینگونه است. درنتیجه، برای درک این کهن الگوها، بهتر است با اسطوره شناسی بیشتر آشنا شویم. آنها که نمایش هم می خوانند هم با شخصیت ها و رویدادهای کهن الگویی آشنایی زیادی دارند. بعضی ها نظریه می دهند که یک درک اساسی از کهن الگوها، نشانه ها و سمبل ها در رمز ژنتیکی ما، بخشی از هوشیاری و آگاهی روحی ما نهفته است. از قدیم الایام انسانها از ستاره ها، آب و هوا، ظهور حیوانات مختلف یا شکل ها و اشیاء عجیب یا اتفاقاتی که در زندگی برایمان می افتد بعنوان روشهایی برای پیشگویی استفاده کرده اند. امریکایی ها که هر سال به روز موش خرما در فوریه(دوم فوریه) احترام می گذارند، درواقع به این خرافات قدیمی احترام می گذارند. بااینکه گفته می شود که انسانها در رویدادهای طبیعی به دنبال معنا و مفهوم هستند، اگر واقعاً هیچ اتفاقی در دنیا وجود نداشته باشد، پس هرچه که در مسیر با آن روبه رو می شویم را می توانیم یک نشانه یا سمبل فرض کنیم.